Tirana

Μετά από μια γρήγορη πρωινή ανάβαση ξανά στο κάστρο του Berat για τις απαραίτητες πρωινές φωτογραφίες, πηγαίνουμε για πρωινό στο ξενοδοχείο, το οποίο αν και λιτό, είναι γευστικότατο: γιαούρτι, φέτα, μαρμελάδα, τσάι και μέλι. Θα φορτώσουμε τα πράγματα στο αυτοκίνητο και θα ξεκινήσουμε για τα Τίρανα.

Η οδήγηση το ίδιο κουραστική μιας και πρέπει να προσέχεις λακκούβες και οδηγούς. Όταν φτάσουμε στο Dures (Δυρράχιο), θα μπούμε και στον πρώτο αυτοκινητόδρομο που συναντήσαμε στην Αλβανία, ο οποίος ενώνει το Dures με τα Τίρανα. Δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση! Η χαρά μας θα κοπεί όταν φτάσουμε στα προάστια των Τιράνων γιατί, λόγω και πάλι έλλειψης περιφερειακών δρόμων, θα συναντήσουμε μεγάλη κίνηση προς το κέντρο.

Κάποια από τα κτήρια στα Τίρανα είναι βαμμένα με έντονα χρώματα (κίτρινο, κόκκινο, μπλε, κτλ), πράγμα που τους προσδίδει χαρακτήρα και αυτό οφείλεται στον προηγούμενο δήμαρχο ο οποίος ήταν και ζωγράφος. Θα παρκάρουμε στο κέντρο και θα βγούμε να περπατήσουμε και να βρούμε και το hostel. Continue reading

Berat

Πρωινή αναγνωριστική βόλτα στο κέντρο της πόλης και στην παραλία. Η Αδριατική βρέχει την υπέροχη παραλία και το μόνο αρνητικό είναι ότι έχουν αντιγράψει τον κιτς χαρακτήρα της ελληνικής παραλίας (ξαπλώστρες, μαξιλάρες, κτλ). Στο super market τα ελληνικά προϊόντα κάνουν θραύση. Θα επιστρέψουμε στις καμπίνες για πρωινό και θα συνεχίσουμε οδικώς για το Berat, μέσω του Vlore, το οποίο είναι το μεγαλύτερο παραθεριστικό κέντρο της Αλβανίας.

Orikum beach

Παραλία Orikum

Στον δρόμο αρχίζουμε να παίρνουμε και μια πρώτη γεύση από τον τρόπο που οδηγούν οι αλβανοί. Οι λωρίδες στον δρόμο δεν υπάρχουν για αυτούς και κυριολεκτικά (δεν υπάρχει διαγράμμιση) αλλά και στην πράξη (μπαίνουν στο αντίθετο ρεύμα με μεγάλη άνεση). Ο παραλιακός δρόμος προς το Vlore είναι γεμάτος beach bar και ξαπλώστρες αλλά και με μεγάλη κατασκευαστική ανάπτυξη. Οι αλβανοί μετανάστες φέρνουν ξένο συνάλλαγμα και το επενδύουν φυσικά σε ακίνητα για αυτό και η Αλβανία έχει την μεγαλύτερη οικοδομική ανάπτυξη στην Ευρώπη. Κανείς βέβαια δεν σκέφτεται ότι το όλο σύστημα δημιουργεί μια φούσκα που κάποια στιγμή θα σκάσει αλλά βέβαια αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

 

Στο κέντρο του Vlore θα καταλάβουμε και τι σημαίνει κίνηση στα αλβανικά. Ένα χάος από αυτοκίνητα τα οποία κινούνται προς όλες τις κατευθύνσεις, χωρίς κανένας να προσέχει την προτεραιότητα και την κόρνα να δίνει και να παίρνει. Ακόμη και για μας τους Έλληνες που έχουμε συνηθίσει σε τέτοιες συμπεριφορές, το θέαμα ήταν πρωτόγνωρο. Το μεγαλύτερο βέβαια σοκ θα έρθει στην επόμενη πόλη που θα συναντήσουμε την Fier . Εκεί θα καταλάβουμε ότι οι αλβανικές πόλεις έχουν και έλλειψη περιφερειακών δρόμων. Για να πάς στην επόμενη πόλη πρέπει να περάσεις υποχρεωτικά από το κέντρο. Στην πόλη αυτή θα φάμε περίπου μία ώρα σε κίνηση ενώ τα αυτοκίνητα από το αντίθετο ρεύμα, σε πολύ χειρότερη κατάσταση από εμάς, φαίνεται ότι δεν κουνιούνται καθόλου.

Continue reading

Gjirokaster – Orikum

Ξύπνημα στο Hotel Kalemi, το οποίο είναι ένα παραδοσιακό κτίριο με σκαλισμένα ξύλινα ταβάνια και πέτρινα τζάκια, και πρώτη γεύση από το αλβανικό πρωινό που αποτελείται σχεδόν πάντα από παραδοσιακό ψωμί, μέλι, αυγά και ένα είδος τυριού σαν την φέτα.

Gjirokaster, Albania

Kalemi Hotel

Gjirokaster, Albania

Kalemi Hotel

Θα επισκεφτούμε το κάστρο του Gjirokaster, του οποίου η αρχική μορφή ήταν τον 12ο αιώνα ενώ την τελική του περίπου το 1860 από τον Αλί Πασά (των Ιωαννίνων). Ακόμη λειτούργησε και ως φυλακή για πολιτικούς κρατούμενους την εποχή του κομμουνισμού. Σήμερα είναι περισσότερο ένα μουσείο και κάθε μερικά χρόνια γίνεται και το εθνικό τους παραδοσιακό φεστιβάλ. Η θέα της πόλης από το κάστρο ήταν συναρπαστική
Continue reading

Eastern Europe Trip 2011

Featured

Όλα ξεκίνησαν όταν ο Κ. έριξε την ιδέα των Βαλκανίων για το καλοκαίρι. Και ενώ ήμασταν μεταξύ Βαλκανίων ή Τουρκία-Γεωργία-Αζερμπαϊτζάν-Αρμενία, λόγω μιας χρονικής καθυστέρησης αποφασίσαμε να πάμε στο πρώτο όπου φαινόταν πιο εύκολο τουλάχιστον οργανωτικά.

Και η αλήθεια είναι ότι πάντα ένιωθα την ανάγκη για ένα ταξίδι στα Βαλκάνια. Ίσως είχα επηρεαστεί από τα πολλά road movies και ιδιαίτερα το “Βαλκανιζατέρ”. Ίσως γιατί γεννήθηκα στα Βαλκάνια. Ίσως γιατί κάθε χώρα έχει να πει τόσες πολλές ιστορίες πολέμου και ειρήνης που έκαναν τον Churchill να πει ότι

“τα Βαλκάνια παράγουν πολύ περισσότερη ιστορία από ότι μπορούν να καταναλώσουν”

Continue reading