After waking up at Hotel Kalemi, a traditional building with wooden carved ceilings and fire places made of stone, we get the first taste of the albanian breakfast. Breakfast here consists almost always of bread, honey, eggs and a kind of cheese that resembles the greek feta.
Kalemi Hotel
Kalemi Hotel
We visit the castle of Gjirokaster (Argyrokastro), which was firstly build before the 12 century but took its form in around 1860 under Ali Pasha. It even served as a prison and housed political prisoners during the Communist regime. Now it is mostly a museum and also stages Albania’s National Folk Festival. The view of the town from the castle is spectacular. Continue reading →
Πρωινή αναχώρηση μήπως και δεν συναντήσουμε την μαζική εκκένωση της πόλης λόγω των αυγουστιάτικων καλοκαιρινών διακοπών με κατεύθυνση τα Ιωάννινα για να περάσουμε στην Αλβανία.
Στον δρόμο δεν λείπουν και οι αστείες-τραγικές καταστάσεις όπως ο ελληνάρας που προσπαθεί να προσπεράσει στην Αθηνών-Πατρών σε μέρος με μία λωρίδα (χωρίς ΛΕΑ και κώνους δίπλα του) μόνο και μόνο για να σταματήσει λίγο πιο κάτω στα ΣΕΑ (μάλλον για mayday). Ξεκούραση και μεσημεριανό με πέστροφες στον Λούρο ποταμό λίγο έξω από τα Ιωάννινα. Μετά μέσω Ιωαννίνων φτάνουμε στα σύνορα με την Αλβανία στην Κακαβιά ενώ δεν λείπουν οι αστείες-τραγικές εικόνες από τον δρόμο. Στα σύνορα είμαστε τυχεροί και δεν υπάρχει πολύς κόσμος. Ακόμη μεγαλύτερη η χαρά μας όταν θα προσπεράσουμε αρκετά αυτοκίνητα μιας και οι περισσότεροι είναι αλβανοί και χρειάζονται θεώρηση στο διαβατήριο τους. Οι απαραίτητοι έλεγχοι και περνάμε στο αλβανικό έδαφος.
Αυτοκίνητο από την Αλβανία
Σύνορα με Αλβανία (Κακαβιά)
Welcome to Albania!
Ενώ η ελληνίδα συνοριοφύλακας είναι μέσα στην κακομουτσουνιά που χαρακτηρίζει τους περισσότερους δημοσίους υπαλλήλους, η αλβανίδα συνοριοφύλακας η οποία γνωρίζει ελληνικά θα μας καλωσορίσει στην χώρα της και αφού περάσει τα στοιχεία μας στον υπολογιστή θα μας ζητήσει και συγνώμη για την καθυστέρηση λέγοντας μας ότι την επόμενη φορά θα κάνουμε πολύ πιο γρήγορα.
Με το που περάσουμε τα σύνορα θα διαπιστώσουμε και κάτι που σίγουρα οι βορειοελλαδίτες γνωρίζουν από καιρό: την ΕΚΟ να πουλάει την βενζίνη 30 και 40 λεπτά φθηνότερα από ότι στην Ελλάδα. Ο δρόμος προς το Gjirokaster (Αργυρόκαστρο) είναι καλός, περικυκλωμένος από τα βουνά ενώ οι περισσότερες πινακίδες είναι και στα ελληνικά. Στο δρόμο υπάρχουν και έλεγχοι της αστυνομίας αλλά δεν μας σταματούν αν και τα περισσότερα αυτοκίνητα στην Αλβανία έχουν ξένες πινακίδες (ελληνικές, ιταλικές, γερμανικές, κτλ) μιας και η Αλβανία έχει από τις μεγαλύτερες μεταναστεύσεις στην Ευρώπη.
Στον δρόμο για το Gjirokaster
Το Gjirokaster (Αργυρόκαστρο) είναι μια πόλη χτισμένη σε οθωμανικό στυλ ενώ εντυπωσιάζει το μεγάλο κάστρο στην κορυφή του. Θα περπατήσουμε στα πλακόστρωτα στενά του ενώ θα νομίζεις ότι είσαι σε ηπειρώτικο χωριό. Οι κάτοικοι είναι πάρα πολύ φιλικοί, τους αρέσει που έχουμε έρθει να δούμε την χώρα τους και συνέχεια μας χαιρετάνε και μας μιλάνε (στα ελληνικά βέβαια αφού οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ζήσει στην Ελλάδα). Θα επισκεφτούμε το Zerate το οποίο είναι ένας παλιός οθωμανικός πύργος και θα καταλήξουμε στο ψηλότερο σημείο του χωριού, όπου υπάρχει ένα εστιατόριο με πανοραμική άποψη της πόλης. Εδώ έρχονται και τα ζευγαράκια ή οι οικογένειες για τον περίπατο τους.
Στο χωριό γίνεται γάμος και όπως μας λένε οι ντόπιοι το γλέντι ξεκινάει από την Πέμπτη και τελειώνει την Κυριακή. Ακόμη η παράδοση τους λέει ότι ποτέ δεν γίνονται γάμοι τον Αύγουστο αν και τα τελευταία χρόνια λόγω της μετανάστευσης γίνονται και τότε. Καθώς θα γυρνάμε στο χωριό θα έχουμε την μουσική υπόκρουση από τα κλαρίνα και τα κρουστά.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Κ. έριξε την ιδέα των Βαλκανίων για το καλοκαίρι. Και ενώ ήμασταν μεταξύ Βαλκανίων ή Τουρκία-Γεωργία-Αζερμπαϊτζάν-Αρμενία, λόγω μιας χρονικής καθυστέρησης αποφασίσαμε να πάμε στο πρώτο όπου φαινόταν πιο εύκολο τουλάχιστον οργανωτικά.
Και η αλήθεια είναι ότι πάντα ένιωθα την ανάγκη για ένα ταξίδι στα Βαλκάνια. Ίσως είχα επηρεαστεί από τα πολλά road movies και ιδιαίτερα το “Βαλκανιζατέρ”. Ίσως γιατί γεννήθηκα στα Βαλκάνια. Ίσως γιατί κάθε χώρα έχει να πει τόσες πολλές ιστορίες πολέμου και ειρήνης που έκαναν τον Churchill να πει ότι
“τα Βαλκάνια παράγουν πολύ περισσότερη ιστορία από ότι μπορούν να καταναλώσουν”
Πρωινή αναγνωριστική βόλτα στο κέντρο της πόλης και στην παραλία. Η Αδριατική βρέχει την υπέροχη παραλία και το μόνο αρνητικό είναι ότι έχουν αντιγράψει τον κιτς χαρακτήρα της ελληνικής παραλίας (ξαπλώστρες, μαξιλάρες, κτλ). Στο super market τα ελληνικά προϊόντα κάνουν θραύση. Θα επιστρέψουμε στις καμπίνες για πρωινό και θα συνεχίσουμε οδικώς για το Berat, μέσω του Vlore, το οποίο είναι το μεγαλύτερο παραθεριστικό κέντρο της Αλβανίας.
Παραλία Orikum
Στον δρόμο αρχίζουμε να παίρνουμε και μια πρώτη γεύση από τον τρόπο που οδηγούν οι αλβανοί. Οι λωρίδες στον δρόμο δεν υπάρχουν για αυτούς και κυριολεκτικά (δεν υπάρχει διαγράμμιση) αλλά και στην πράξη (μπαίνουν στο αντίθετο ρεύμα με μεγάλη άνεση). Ο παραλιακός δρόμος προς το Vlore είναι γεμάτος beach bar και ξαπλώστρες αλλά και με μεγάλη κατασκευαστική ανάπτυξη. Οι αλβανοί μετανάστες φέρνουν ξένο συνάλλαγμα και το επενδύουν φυσικά σε ακίνητα για αυτό και η Αλβανία έχει την μεγαλύτερη οικοδομική ανάπτυξη στην Ευρώπη. Κανείς βέβαια δεν σκέφτεται ότι το όλο σύστημα δημιουργεί μια φούσκα που κάποια στιγμή θα σκάσει αλλά βέβαια αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Vlore - 1:25 οδήγηση στην τύχη
Στο κέντρο του Vlore θα καταλάβουμε και τι σημαίνει κίνηση στα αλβανικά. Ένα χάος από αυτοκίνητα τα οποία κινούνται προς όλες τις κατευθύνσεις, χωρίς κανένας να προσέχει την προτεραιότητα και την κόρνα να δίνει και να παίρνει. Ακόμη και για μας τους Έλληνες που έχουμε συνηθίσει σε τέτοιες συμπεριφορές, το θέαμα ήταν πρωτόγνωρο. Το μεγαλύτερο βέβαια σοκ θα έρθει στην επόμενη πόλη που θα συναντήσουμε την Fier . Εκεί θα καταλάβουμε ότι οι αλβανικές πόλεις έχουν και έλλειψη περιφερειακών δρόμων. Για να πάς στην επόμενη πόλη πρέπει να περάσεις υποχρεωτικά από το κέντρο. Στην πόλη αυτή θα φάμε περίπου μία ώρα σε κίνηση ενώ τα αυτοκίνητα από το αντίθετο ρεύμα, σε πολύ χειρότερη κατάσταση από εμάς, φαίνεται ότι δεν κουνιούνται καθόλου.
Ξύπνημα στο Hotel Kalemi, το οποίο είναι ένα παραδοσιακό κτίριο με σκαλισμένα ξύλινα ταβάνια και πέτρινα τζάκια, και πρώτη γεύση από το αλβανικό πρωινό που αποτελείται σχεδόν πάντα από παραδοσιακό ψωμί, μέλι, αυγά και ένα είδος τυριού σαν την φέτα.
Kalemi Hotel
Kalemi Hotel
Θα επισκεφτούμε το κάστρο του Gjirokaster, του οποίου η αρχική μορφή ήταν τον 12ο αιώνα ενώ την τελική του περίπου το 1860 από τον Αλί Πασά (των Ιωαννίνων). Ακόμη λειτούργησε και ως φυλακή για πολιτικούς κρατούμενους την εποχή του κομμουνισμού. Σήμερα είναι περισσότερο ένα μουσείο και κάθε μερικά χρόνια γίνεται και το εθνικό τους παραδοσιακό φεστιβάλ. Η θέα της πόλης από το κάστρο ήταν συναρπαστική Continue reading →
