Άλπεις 2007 – Alps

Valle Blanche

Τελείωσα σήμερα το ημερολόγιο για το ορειβατικό – αλπινιστικό κέντρο του ΕΟΣ Αθηνών που πραγματοποιήθηκε από 13 έως 25 Ιουλίου στο Monte Rosa και στο Chamonix. Το παραπέμπω και εδώ αν και το οriginal βρίσκεται στην διεύθυνση www.eosa0607.info

13 Ιουλίου – 15 Ιουλίου

Ξεκίνημα την Παρασκευή το απόγευμα με προορισμό το λιμάνι της Πάτρας. Λόγω καθυστέρησης φτάνουμε στο λιμάνι στις 12 παρά κάτι και είμαστε το τελευταίο όχημα που επιβιβάζεται στο φέρυ.

Μέχρι την Κυριακή που φτάσαμε στο λιμάνι της Βενετίας, εν πλώ είχαμε “προβολές” από αναβάσεις, “μαθήματα”, κτλ κτλ, αλλά ουσιαστικά είχαμε το μάθημα του πως να περάσει η ώρα πιο γρήγορα. Πάλι καλά που η Αναστασία είχε φέρει το taboo και σκοτώσαμε αρκετές ώρες. Δυστυχώς βέβαια για αυτήν δεν παίξαμε “Παλέρμο” και το κουβάλησε άδικα!

Φτάνουμε στο λιμάνι της Βενετίας στις 8:00 και λόγω της γιορτής της Λύτρωσης (The Redeemer Celebration) μας στέλνουν στο εμπορικό λιμάνι της Trieste και όχι στο κανονικό λιμάνι στην τουριστική Βενετία.

Venice

Επιτέλους στεριά! Πηγαίνουμε στο τουριστικό κέντρο της Βενετίας όπου έχουμε 2 ώρες να την γυρίσουμε.

Venice

Άλλοι πήγαν για φαγητό, άλλοι για ψώνια, άλλοι για τουρισμό, κλασσικά όμως δεν ήμασταν όλοι πίσω την ώρα της συγκέντρωσης. Αργά το μεσημέρι ξεκινάμε για την Αλάνια με ενδιάμεσο σταθμό το Βαράλο

Varalo

όπου αφήνουμε και κάποιους από την πεζοπορική και τουριστική ομάδα. Οι υπόλοιποι φτάνουμε στην Αλάνια στις 21:00 οπού έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε μπάνιο, να μαγειρέψουμε την πρώτη μας μακαρονάδα και να πιούμε και μια μπύρα στο camping

16 Ιουλίου

Το πρωί ξύπνημα στις 7:00 και μετά το πρωινό μαζευόμαστε για να συγκεντρώσουμε υλικά και να ετοιμαστούμε.

Alagna Valsesia

Παίρνουμε το τελεφερίκ για να μας ανεβάσει έως τα 2980μ και μέσα σε 30 λεπτά πολλοί από εμάς βρισκόμαστε στο μεγαλύτερο υψόμετρο που είχαμε βρεθεί ποτέ.

Alagna Valsesia IMG_0191

Ξεκινάμε λοιπόν από το Passo dei Salati στις 12:30 όλη την ομάδα να νιώθει έτοιμη και ξεκούραστη

IMG_0193

Στις 13:45 φτάνουμε στην Punta Indren στα 3260μ ο οποίος είναι και ο τελευταίος σταθμός των τελεφερίκ. Η θέα είναι εντυπωσιακή και μπορεί να διακρίνει κανείς όλες τις δυτικές Άλπεις.

Monte Rosa

Εκεί βρισκόμαστε αντιμέτωπη και με τον σαρκασμό των Ιταλών να μας θυμίσει τις παραλίες και την αλμύρα της θάλασσας της Ελλάδος που έχουμε εγκαταλείψει

Punta Indren

Μετά από ένα διάλλειμα ολίγων λεπτών συνέχεια της ανάβασης για το Capanna Gnifetti. Η ανάβαση έχει γίνει αρκετά πιο δύσκολη και περιέχει μέρη σε χιόνι αλλά και κάποια εκτεθειμένα μέρη, τα οποία οι Ιταλοί έχουν φροντίσει να τα ασφαλίσουν με σταθερά σχοινιά. Το καλό για μας είναι ότι και μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα είχε χιονίσει αρκετά οπότε συναντάμε πολύ βατό χιόνι και σχεδόν καθόλου πάγο. Τα τελευταία μέτρα πριν το καταφύγιο χρειάζεται και πάλι την χρήση σταθερών σχοινιών.

IMG_0223 Capanna Gnifetti

Επιτέλους στις 15:40 φτάνουμε στο Capanna Gnifetti στα 3647μ

Capanna Gnifetti

Ώρα για ένα ζεστό τσάι, μια κρύα μπύρα, ένα σνακ, ξεκούραση. Το υψόμετρο έχει αρχίσει να κάνει αισθητή την παρουσία του στην φυσική μας κατάσταση, με αποτέλεσμα πολλοί από εμάς να λαχανιάζουμε ακόμα και στο ανέβασμα μιας σκάλας 10 σκαλιών και να έχουμε μικρούς πονοκεφάλους και ανορεξία. Η θέα όμως του παγετώνα από το πίσω μέρος του καταφυγίου είναι επιβλητική και λόγω της μεσημβρινής ώρας βλέπεις και ακούς αρκετές χιονοστιβάδες.

Capanna Gnifetti

Το βράδυ στις 20:00 τρώμε το βραδινό μας, μια “υπέροχη” μακαρονάδα για τους περισσότερους, ενώ καταστρώνονται και τα πλάνα για την αυριανή ημέρα.

17 Ιουλίου

Έγερση στις 5:00 και μετά από το πρωινό μαζεύουμε εξοπλισμό και υλικά, συγκεντρωνόμαστε έξω από το καταφύγιο και προετοιμαζόμαστε για την ανάβαση στο Capanna Margherita. Ευτυχώς για μας η πρόβλεψη του καιρού είναι πολύ καλή και φαίνεται από τις πρώτες πρωινές ώρες. Και επειδή είμαστε Έλληνες, αν και ξυπνήσαμε από τους πρώτους, φύγαμε από τους τελευταίους από το καταφύγιο στις 6:40.

Η ανάβαση είναι και πάλι σε πολύ βατό χιόνι και η κλίση της πλαγιάς είναι αρκετά μεγάλη για να σε κουράζει και ειδικά σε αυτό το υψόμετρο. Οι crevasse έχουν κλείσει από πάνω λόγω της αρκετής χιονόπτωσης της προηγούμενης εβδομάδας.

Όλοι οι ορειβάτες ακολουθούν την ίδια γραμμή και όταν σταματάς για να πάρεις ανάσα, κοιτάς το τοπίο δίπλα σου και παρατηρείς την εναλλαγή των χρωμάτων από το μπλε στο λευκό και από το χρυσό στο καφέ.

IMG_0290

Στις 9:20 φτάνουμε στην πυραμίδα Vincent στα 4215μ. Από εδώ μπορούμε να διακρίνουμε μέχρι και το Capanna Margherita

Monte Rosa

Συνεχίζουμε χάνοντας υψομετρική και διασχίζουμε τον παγετώνα μέσα από σεράκ και κρεβάς

Monte Rosa

Οι τελευταίες κόντρες γίνονται με ακόμα πιο δύσκολα βήματα λόγω του υψηλού υψομέτρου. Στις 13:30 φτάνουμε στο Capanna Margherita στα 4552μ το οποίο είναι και το υψηλότερο καταφύγιο στην Ευρώπη.

Capanna Margherita Capanna Margherita

Από την κορυφή βλέπεις την Dufour στα 4634μ, την δεύτερη υψηλότερη κορυφή της Ευρώπης, τις δύο κορυφές της Lyskamm μαζί με την κόψη τους και μακριά διακρίνεις και το Matterhorn

Το απόγευμα προσπαθούμε με ότι όρεξη μας έχει απομείνει να φάμε το βραδυνό μας. Το καταφύγιο διαθέτει πολύ καλή βιβλιοθήκη η οποία μας γεμίζει τις ώρες με εικόνες από βουνά του κόσμου. Καταστρώνουμε επίσης και το αυριανό πρόγραμμα.

Capanna Margherita Capanna Margherita

18 Ιουλίου

IMG_0348

Να ξυπνάς στις 5:00 στα 4552μ και να βλέπεις τις κορυφές των Άλπεων να φωτίζονται σιγά σιγά με το χρυσό τους χρώμα είναι απερίγραπτο και ίσως επισκιάζει το γεγονός ότι το προηγούμενο βράδυ δεν μπόρεσες να κοιμηθείς φυσιολογικά, ξύπναγες, διψούσες, είχες πονοκεφάλους, ένιωθες πυρετό και έβλεπες εφιάλτες!

Μετά το πρωινό, προετοιμαζόμαστε για να κάνουμε κάποιες από τις κορυφές εκεί. Ο καιρός είναι και πάλι πολύ καλός και φυσάει πολύ λίγο. Πρώτη κορυφή που ανεβαίνουμε είναι η Zumstein στα 4563μ. Η ανάβαση είναι εύκολη και η κλίση μεγαλώνει αρκετά λίγο πριν την κορυφή οπού και το πεδίο γίνεται για πολύ λίγο μικτό.

Zumstein

Στην κορυφή της φτάνουμε στις 7:40 και μπορούμε πια να διακρίνουμε πολύ εύκολα την δεύτερη υψηλότερη κορυφή της Ευρώπης την Dufour στα 4634μ και κάποιους ορειβάτες να την επιχειρούν.

Dufour

Κατεβαίνουμε και κατευθυνόμαστε προς την Parrotspitze (4436μ) για την οποία περνάς από μια μικρή κόψη με εξαιρετικό θέα. Φτάνουμε στην κορυφή στις 10:00

IMG_0367

Τώρα πια αρχίζουμε να κατεβαίνουμε προς το καταφύγιο Capanna Gnifetti. Ο Βαγγέλης μαζί με τον Νέστωρα και τον Κυρήκο θα επιχειρήσουν την Lyskamm. Το χιόνι λόγω της ζέστης και του ήλιου έχει γίνει εντελώς σούπα και οι κρεβάς έχουν ανοίξει και τις κάνει να φαίνονται πιο εντυπωσιακές αλλά ταυτόχρονα και πιο επικίνδυνες. Ακόμα η πολύ ζέστη μας κουράζει στην κατάβαση μας. Μαθαίνουμε από τον ασύρματο ότι η υπόλοιπη ομάδα εγκατέλειψε την προσπάθεια στην Lyskamm λόγω της πολύ άσχημης κατάστασης του χιονιού.

Τελικά φτάνουμε στο καταφύγιο στις 13:30 και τώρα που τα δύσκολα έχουν περάσει μπορούμε να απολαύσουμε τις κρύες μας μπύρες!

Capanna Gnifetti

19 Ιουλίου

Ξύπνημα στις 5:30 και μετά το πρωινό, αναχώρηση για το Passo dei Salati στα 2980μ οπού θα πάρουμε το τελεφερίκ για Grassoney στα 1624μ για να μας παραλάβει το πούλμαν.

Monte Rosa

Γύρω στις 9:30 είμαστε στην Punta Indren στα 3260μ και τώρα πια το ατελείωτο λευκό του χιονιού δίνει την θέση του στο καφέ και στο πράσινο

Monte Rosa

Στο Passo dei Salati χαιρετάμε και κάποια μέλη της ομάδας τα οποία θα αναχωρήσουν για την Ελλάδα και δεν θα μας ακολουθήσουν στο Chamonix. Δυστυχώς λόγω της ώρας αποφασίζουμε να κατέβουμε στο Grassoney με τα λιφτ και όχι από το μονοπάτι. Τα λιφτ σε 30 λεπτά περίπου και μέσα από αλπικά τοπία και δάση μας κατεβάζουν στο Grassoney. Ώρα για ξεκούραση μέχρι να έρθει το πούλμαν. Οι περισσότεροι θα φάμε παγωτά κάτω από τον ζεστό ήλιο του καλοκαιρινού κλίματος πια και άλλοι θα λιαστούν.

Gressoney

Γύρω στις 12:00 μας παίρνει το πούλμαν και κατευθυνόμαστε προς στην Aosta για να παραλάβουμε τους πεζοπόρους και τους τουρίστες του γκρουπ μας. Περνάμε από το Courmayeur όπου και τα πρώτα βλέμματα στο εντυπωσιακό Mont Blanc και την δύσβατη ιταλική πλευρά του. Διασχίζουμε το τούνελ 11,6 χιλιομέτρων του Mont Blanc μετά από αυστηρό έλεγχο της κατάστασης του οχήματος, και βρισκόμαστε στην γαλλική πλευρά των Άλπεων.

Φτάνουμε στο camping του Chamonix όπου και κάνουμε μπάνιο μετά από 4 μέρες.

Chamonix

Το βράδυ φαγητό πλούσιο σε κρέας και αρκετές μπύρες ενώ το διασκεδάζουμε με ποδοσφαιράκια και άλλα παιχνίδια (όχι όμως και με το παλέρμο της Αναστασίας). Βιώνουμε ακόμη και τις απογευματινές/βραδινές μπόρες, οι οποίες θα μας συνοδεύουν κάθε βράδυ κατά την διάρκεια της παραμονής μας στο Chamonix.

Chamonix

20 Ιουλίου

Ημέρα “ξεκούρασης” σήμερα με αναρρίχηση στα Les Gaillands. Τα Les Gaillands είναι μια περιοχή στο Chamonix με αναρριχητικό πεδίο από γρανίτη και με πολύ καλά ασφαλισμένες διαδρομές δυσκολίας από 4 έως 7, ιδανικές για αρχαρίους. Δυστυχώς βέβαια λόγω του μεγάλου αριθμού σχολών αναρρίχησης στο πεδίο, η εύρεση ελεύθερης διαδρομής ήταν αρκετά δύσκολη.

Les Gaillands

Το πεδίο συμπλήρωνε μια λιμνούλα στην μέση του πεδίου με πάπιες και άλλα πτηνά, ενώ ήταν εντυπωσιακό να σκαρφαλώνεις και να έχεις πίσω σου το Mont Blanc

Les Gaillands

Ο καιρός αν και συνήθης για το Chamonix, μας τα χάλασε 2-3 φορές με τις καλοκαιρινές μπόρες, κατά τις οποίες τρέχαμε να κρυφτούμε και με το τελείωμα τους, συνεχίζαμε το σκαρφάλωμα. Βέβαια μετά από 3 φορές αυτό αποφασίσαμε να φύγουμε και να γυρίσουμε στο Chamonix.

21 Ιουλίου

Mer De Glace

Μάθημα παγοαναρρίχησης σήμερα στον παγετώνα του Mer De Glace. Παίρνουμε το τραινάκι το οποίο μας αφήνει στο Montenvers στα 1913μ και μετά από ένα σύντομο μονοπάτι φτάνουμε σε κάτι σιδερένιες σκάλες καρφωμένες στην πλαγιά, με τις οποίες θα κατέβουμε κάτω στον παγετώνα.

Mer De Glace Mer De Glace

Οι σκάλες ήταν τρομακτικές και το κατέβασμα τους ακόμα περισσότερο. Αφού κατεβήκαμε στον παγετώνα και φορέσαμε τα crampon περπατήσαμε μέσα στον παγετώνα προς εύρεση καταλλήλων crevasse για το μάθημα

Mer De Glace

Εκεί έγινε και το μάθημα της παγοαναρρίχησης αλλά και το μάθημα της διάσωσης από crevasse

Mer De Glace Mer De Glace

Στην επιστροφή επισκεφθήκαμε και το σπήλαιο στον παγετώνα, το οποίο βέβαια ενδείκνυται για μικρές ηλικίες και όχι για ξεθεωμένους ορειβάτες. Πάλι καλά που υπήρχε τελεφερίκ που σε ανέβαζει από τον παγετώνα στο άλλο τρενάκι για να κατέβεις κάτω στο Chamonix

22 Ιουλίου

Ξύπνημα στις 7:00 και ετοιμαζόμαστε όλοι για να πάρουμε το lift της Midi για να κάνουμε την διάσχιση της Valle Blanche.

Στο lift το οποίο είναι γεμάτο από τουρίστες και ορειβάτες μας ανεβάζει πολύ γρήγορα ψηλά ενώ μας δείνει την δυνατότητα να δούμε το Chamonix πανοραμικά και από ψηλά, πριν αυτό χαθεί κάτω από τα σύννεφα.

Chamonix

Μέσα στο χώρο της Aiguille de Midi 3845μ, το κρύο ήταν και το μεγαλύτερο που συναντήσαμε στο ταξίδι μας στις Άλπεις. Γρήγορα φορέσαμε τον εξοπλισμό μας και βγήκαμε έξω.

Η θέα επιβλητική

Aiguille De Midi
αλλά η κόψη την οποία έπρεπε να κατέβουμε για να μπούμε στην Valle Blanche τρομακτική. Έξω από την Aiguille de Midi υπάρχει μια μικρή πορτούλα η οποία προειδοποιεί τους τουρίστες (βλέπε Γιαπωνέζους) ότι δεν θα πρέπει να συνεχίσουν παραπέρα χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό και γνώσεις. Όπως κατεβαίνεις την κόψη, άμα πέσεις αριστερά μάλλον θα σε βρουν γύρω στα 2000μ πιο κάτω ενώ δεξιά έχεις πάρα πολύ σοβαρές πιθανότητες να σε εντοπίσουν

Aiguille De Midi

Ξεκινήσαμε την διάσχιση στις 9:30 μέσα από μια διαδρομή γεμάτη από crevasse και serac αλλά και παγογέφυρες, περνώντας από κάτω από την σκιά του Mont Blanc και των υπολοίπων βελονών του, βλέποντας τις άπειρες διαδρομές που έχουν ανοιχθεί στις πλαγιές, με τον καιρό την μια να σκάμε από την ζέστη και να έχουμε 27 βαθμούς και την άλλη να κλείνει και να πιάνει αέρας που να ρίχνει την θερμοκρασία στους 7 βαθμούς περίπου. Μόνο αρνητικό το χιόνι, το οποίο λόγω της ζέστης είχε αρχίσει να γίνεται σούπα.

Valle Blanche Valle Blanche Valle Blanche

Στις 14:20 φτάσαμε στο καταφύγιο της ιταλικής πλευράς του Mont Blanc, το Τορινό στα 3375μ όπου μας δίνετε η ευκαιρία να δούμε και την ιταλική πλευρά με αρκετά πιο δύσκολες διαδρομές αλλά και τις νότιες ιταλικές Άλπεις

Torino Refuge - Italian Alps

Μετά από ένα διάλειμμα έπρεπε να πάρουμε γρήγορα τα τελεφερίκ για πίσω για να προλάβουμε τα τελευταία αν δεν θέλαμε να κάνουμε και τον γυρισμό με τα πόδια.

Καθώς περνάμε τα σύνορα Ιταλίας – Γαλλίας
Refuge Torino

παίρνουμε το τελεφερίκ για την Midi, ένα τεχνολογικό επίτευγμα, το οποίο είναι όλο στον αέρα καθώς περνά πάνω από την Valle Blanche.

Επιστροφή στο Chamonix και συνάντηση το βράδυ επί τη ευκαιρία της τελευταίας βραδιάς στους πρόποδες των Άλπεων για έναν τελευταίο απολογισμό. Υπό την συνοδεία κρασιού και του καλού καιρού μιας και είναι η πρώτη βραδιά χωρίς μπόρα θυμόμαστε αυτά που κάναμε ενώ ήδη σχεδιάζουμε για την επόμενη χρονιά.

23 Ιουλίου

Τι ευτυχία να ξυπνάς χωρίς να είναι τα πάντα γύρω σου υγρά. Ευκαιρία να στεγνώσουν σκηνές και εξοπλισμός κάτω από τον ήλιο. Αφού ετοιμάσουμε τα πράγματα για την απογευματινή αναχώρηση, πηγαίνουμε στο κέντρο για τα ορειβατικά και τουριστικά μας ψώνια. Συγκέντρωση στο camping στις 17:00 για να αναχωρήσουμε μαζί με το πούλμαν με προορισμό την Ιταλία.

Το βράδυ αργά φτάνουμε στο camping της Piacenza και γρήγορα γρήγορα αρχίζουμε τις καθιερωμένες μπύρες ενώ κάποιοι άλλοι κάνουν και μάθημα οινογευσίας

Piacenza Piacenza

24 Ιουλίου

Piacenza

Ξύπνημα στις 6:40 και ετοιμάζουμε τα πραγματά μας για την αναχώρηση με προορισμό το λιμάνι της Αγκώνας και ενδιάμεσο σταθμό την Modena, στην οποία κάποιοι είχαν και την δυνατότητα να εξασκήσουν τις αναρριχητικές τους ικανότητες.

Modena

Στην Modena λόγω κακής συνεννόησης και για να μην χαλάσουμε την παράδοση με την οποία φύγαμε για το λιμάνι της Πάτρας, καθυστερούμε χωρίς λόγο με αποτέλεσμα να κάνουμε έναν αγώνα δρόμου μέχρι να φτάσουμε στο λιμάνι της Αγκώνας και να μπούμε στο πλοίο το οποίο θα μας επιστρέψει στην Ελλάδα.

25 Ιουλίου

Πρωινό εν πλω και αποβίβαση στο λιμάνι της Πάτρας στις 15:30. Καθώς το κύμα καύσωνα πλήττει την Ελλάδα προσαρμοζόμαστε σχεδόν αμέσως στο κλίμα ενώ στην επιστροφή μας περιμένει και μια δυσάρεστη εικόνα, αυτή του Αιγίου να φλέγεται.
Άφιξη στην Αθήνα στις 18:00 περίπου οπού μας περιμένουν και τα οικεία μας πρόσωπα.

Τα μέλη της ομάδας τα οποία βρέθηκαν στις Άλπεις το καλοκαίρι του 2007 με αλφαβητική σειρά είναι:Βαγγέλης Βρούτσης (αρχηγός)
Βαγγέλης Σταυρουλάκης (δεύτερος αρχηγός)

Αναστάσιος Α.
Πάνος Γ.
Ειρήνη Γ.
Γιώργος Κ.
Κώστας Κ.
Θανάσης Κ.
Νέστωρας Κ.
Σπύρος Κ.
Ζέτα Κ.
Σήμος Μ.
Αναστασία Μ.
Γιώργος Μ.
Κυρήκος Π.
Γιάννης Π.
Κώστας Σ.
Δημήτριος Χ.

(τα επίθετα κόπηκαν λόγω της αρχής προστασίας δεδομένων)

Leave a Reply