Welcome to m0gSub's page
This is my personal blog about a variety of topics but mostly concerned about photography, traveling, mountaineering and my band's news.
Check my photos browsed by location
(Under beta -- yes still)
This is my personal blog about a variety of topics but mostly concerned about photography, traveling, mountaineering and my band's news.
Check my photos browsed by location
(Under beta -- yes still)
Η φετινή αποστολή στο Elbrus ήταν αναμενόμενο να αποτελέσει μια μεγάλη πρόκληση για μας καθώς ήταν η πρώτη αποστολή που διοργανώσαμε μόνοι μας. Για πρώτη φορά λοιπόν ήρθαμε αντιμέτωποι με ένα σωρό προβλήματα τα οποία δεν συναντά κανείς όταν απλά συμμετέχει σε μία αποστολή με ορειβατικό ή εμπορικό σύλλογο: να κλείσεις εισιτήρια σε μέρες που θα βολεύουν όλους, να βρεις μέσα μεταφοράς για να φτάσεις στον τελικό προορισμό σου, να βρεις κατάλυμα, να έχεις σχεδιάσει επακριβώς την διαδρομή που θα ακολουθήσεις και κυρίως να καταφέρεις να συνεννοηθείς σε μία χώρα που λειτουργεί πολύ διαφορετικά από τη δική σου και στην οποία σχεδόν κανένας δεν μιλάει αγγλικά.
Παρά τις όποιες δυσκολίες θα συναντούσαμε αποφασίσαμε τελικά εγώ, ο Κώστας, η Μαρούσα, ο Αντώνης και ο Δημήτρης να πάμε στην πρώτη αποστολή υψηλού βουνού διοργανωμένη από εμάς εξολοκλήρου αυτό το καλοκαίρι. Ακόμη και ενώ βρισκόμασταν στην Ελλάδα, είχαμε καταλάβει ότι η Ρωσία δεν θα είναι η χαρά του ευρωπαίου τουρίστα. Οι γραφειοκρατικές διαδικασίες ειδικά φάνηκε πως είναι πολύπλοκες , με βίζες, registrations, vouchers κτλ κτλ. Αφού ετοιμάσαμε όλα τα χαρτιά και κάναμε και τις απαραίτητες συναντήσεις -με την συνοδεία μπύρας- για υλικά και πρόγραμμα, ήμασταν έτοιμοι για το Elbrus.
Αναχωρούμε εγώ και ο Αντώνης από το Ελ. Βενιζέλος για Μόσχα. Κώστας, Μαρούσα και Δημήτρης είχαν φύγει την προηγούμενη μέρα για Λετονία. Και επειδή είμαστε από την σχολή του Βαγγέλη δεν υπήρχε περίπτωση να μην ήμασταν οι τελευταίοι που θα μπαίναμε στο αεροπλάνο. Όπως και πέρσι στο πλοίο έτσι και φέτος μπήκαμε τελευταίοι . Η πτήση βέβαια είχε μια ώρα καθυστέρηση γιατί κάποιο λάθος είχε γίνει με τα boarding passes και τα ονόματα με αποτέλεσμα στο τέλος να λένε ένα ένα τα ονόματα των επιβατών για να επιβεβαιώσουν ότι είχαμε μπει όλοι μέσα πριν κλείσουν αεροστεγώς τις πόρτες του αεροπλάνου. Κατά την διάρκεια της πτήσης καταλάβαμε επίσης ότι θα έχουμε και σοβαρό πρόβλημα με την γλώσσα αφού ούτε οι αεροσυνοδοί μιλούσαν αγγλικά! Read the rest of this entry »
Ξυπνήσαμε στις 7:30 και αφού βάλαμε και τα τελευταία πράγματα στα σακίδια φάγαμε ένα υπέροχο πρωινό. Η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου ήταν παρεμπιπτόντως πολύ καλή και μας έδειξε πραγματική φιλοξενία. Γύρω στις 9 είμαστε έτοιμοι για να αντιμετωπίσουμε το τέρας της ρωσικής γραφειοκρατίας και να κάνουμε το visa registration το οποίο επιβάλλεται μιας και θα παραμείνουμε τόσες μέρες εδώ.
Ξυπνάμε στις 2 με τον Αντώνη και φτιάχνουμε το πρωινό. Ο Αντώνης μου λέει ότι νιώθει αρκετά άρρωστος και δεν μπορεί να κάνει πολλά. Λιώνω το χιόνι για να φτιάξω το τσάι και τρώμε και κάτι στα γρήγορα. Ο Κώστας μας λέει ότι δεν υπάρχει ορατότητα και θα περιμένουμε μέχρι να καλυτερεύσει. Πέφτουμε πάλι στους υπνόσακούς μας και περιμένουμε. Γύρω στις 3 παρά ακούμε τον Κώστα να φωνάζει ότι ο καιρός άνοιξε και μπορούμε να ξεκινήσουμε. Με πολύ γρήγορες και σχεδόν μηχανικές κινήσεις ετοιμαζόμαστε, φοράμε εξοπλισμό και πάμε στο κεντρικό δρόμο προς τα Pastuckhov. Δίπλα μας περνάνε συνεχώς τα snowcat – latrack γεμάτα με ορειβάτες που μεταφέρουν μέχρι τα Pastuckhov για να γλιτώσουν τα 300-400 μέτρα υψομετρικής.
Με αργό ρυθμό πηγαίνουμε και εμείς προς τα 4800 με στόχο τον εγκλιματισμό εκεί. Στην διάρκεια της ανάβασης ο Αντώνης μας δηλώνει ότι νιώθει πολύ άρρωστος με πυρετό και δεν μπορεί να συνεχίσει. Αποφασίζει να κατέβει στις σκηνές και μαζί του πάει και ο Δημήτρης γιατί δεν έχει ξημερώσει ακόμη. Δίνουμε ραντεβού με τον Δημήτρη στα Pastuckhov. Εγώ μαζί με τον Κώστα και την Μαρούσα συνεχίζουμε προς τα πάνω. Read the rest of this entry »
Το βράδυ ο ύπνος μου ήταν στ’ αλήθεια εφιαλτικός. Το στομάχι μου με πονούσε υπερβολικά και έκανα εμετό δύο φόρες (τα μεθεόρτια της κορυφής!) Το βράδυ γύρω στη 1:00 χαιρέτησα και τον Δημήτρη που μαζί με 2 άλλους Ρώσους θα προσπαθούσε για την κορυφή. Στην σκηνή κάνει περισσότερο κρύο τώρα που είμαι μόνος μου. Κοιτάω την ώρα συνέχεια και εύχομαι να περάσει γρήγορα για να ξημερώσει και να κατέβω. Στις 6 ξυπνάνε και ο Κώστας με την Μαρούσα και τους λέω ότι θα κατέβω στο Cheget για να νιώσω καλύτερα. Η Μαρούσα μου λέει ότι θα κατέβει και αυτή μαζί μου κάτω ενώ ο Κώστας θα περιμένει τον Δημήτρη για να κατέβουν μαζί. Καθώς μαζεύουμε τα πράγματα η οικογένεια των Ρώσων μας λέει ότι θα κατέβουν και αυτοί κάτω οπότε θα πάμε όλοι μαζί. Ο Antrey μαζί με άλλον έναν ξεκίνησαν στις 9 το βράδυ για να κατασκηνώσουν στο διάσελο της κορυφής αλλά ο τρομερός αέρας εκεί τους εμπόδισε να στήσουν την σκηνή και μαζί με τις άλλες συνέπειες του υψομέτρου, τους έκαναν να γυρίσουν πίσω. Read the rest of this entry »
Ημέρα αναχώρησης από την περιοχή του Καυκάσου. Θα πάμε στο κέντρο προς αναζήτηση πρωινού. Στην προσπάθειά μου να ζητήσω γάλα με την γλώσσα του σώματος κάνω σε παντομίμα ότι αρμέγω αγελάδα και η πωλήτρια πεθαίνει στα γέλια αλλά τελικά συνεννοούμαστε! Γυρνάμε στο δωμάτιο οπού βλέπουμε και λίγο τους Ολυμπιακούς αγώνες οι οποίοι έχουν ξεκινήσει. Στις 12 κάνουμε check out, αφήνουμε τα πραγματά μας σε κάτι lockers, και πάμε για μια τελευταία βόλτα στην πόλη. Καταλήγουμε σε μια μπυραρία ο Αντώνης να πίνει μπύρες και εγώ σαν ξενέρωτος ice tea (ελπίζω Αντώνη στην επόμενη αποστολή να πίνουμε μαζί μπύρες). Στον γυρισμό το μεσημέρι θα περάσουμε και από το σουβλατζίδικο του κυρ. Αναστάση για να φάμε. Εκεί θα μας πει ιστορίες για το πως ήρθε στην Ελλάδα και για την σύνταξη που παίρνει των 300€ του ΕΚΑΣ από το ελληνικό κράτος, ποσό που στην Ρωσία είναι πολύ αξιοσέβαστο άμα σκεφτεί κανείς ότι η μέση σύνταξη είναι μόνο 50€(!). Τέλος μας λέει ότι στην περιοχή του Pyatigorsk είναι καταγεγραμμένοι 3000 Έλληνες περίπου. Read the rest of this entry »